Erduk antolatu duen kurtso hau zuzenduta dago etorkin helduei gaztelania klaseak ematen dizkieten edo eman nahi dizkieten elkarte eta erakundeei. Pertsona hauek lehentasuna izango dute, baita erakundeetan egonkortasunez parte hartzen dutenek ere. Kurtsoak helburu biderkatzailea du, hau da, asmoa da parte hartzaileek kurtsoan landutako gaiak elkarteko beste hainbat kiderekin partekatzea, haiek ere gaztelania klaseak eman ahal izateko.

Cursos de euskara para personas de origen extranjero. El plazo de matriculación se abre el 2 de septiembre.

Desde las oficinas de la calle Adriano VI – ahora se localizan en Fuente de la Salud, 4 de forma temporal por obras – se diseñan, coordinan y gestionan distintos planes, programas y proyectos dirigidos a fomentar la acción social entre los extranjeros, una iniciativa que nos coloca «a la cabeza de los municipios que disponen de un sistema de traducción simultánea y que convive con el servicio presencial a inmigrantes», afirma Peio López de Munain, concejal de Asuntos Sociales.

El gabinete de Traducción e Interpretación, al que se destinaron 29.000 euros el año pasado, da respuesta a las «necesidades que surgen en la relación entre extranjeros y cualquier profesional municipal, y persigue fomentar la comunicación entre el Consistorio y los inmigrantes», señala Estitxu Pereda, responsable del centro. Existen dos modalidades: presencial y telefónica. La intérprete Jalila Mokadem trabaja en Norabide y reconoce que lo más duro es conocer el alfabeto y la gramática «Los inmigrantes se esfuerzan mucho en aprender español»

Desde la Casa de Cultura Ignacio Aldecoa, Kultura Etxea, os invitamos a visitar nuestro nuevo espacio “Biblioteca Multicultural” y a que hagáis uso del Servicio “Periódicos del Mundo / Munduko Egunkariak” (prensa internacional del día en formato impreso, de más de 60 países diferentes y en 20 lenguas diferentes).
Es un servicio orientado a las personas procedentes de otros países y/o culturas y a aquellas con interés en conocer otras realidades culturales y lingüísticas.

Y Además, os ofrecemos:

•Libros de aprendizaje de idiomas, gastronomía, historia, etc.
•Literatura en diferentes idiomas, tanto para adultos como para niños.
•Músicas del mundo, métodos multimedia para aprender idiomas, cine de otras culturas, etc.
Servicio de Periódicos del Mundo: (en hemeroteca, 1ª planta) os ofrecemos la prensa internacional del día en formato impreso. Gracias a la tecnología vía satélite, las bibliotecas pueden acceder a las versiones del día de más de 200 diarios de 60 países diferentes y en 20 lenguas diferentes. Cada día, las bibliotecas imprimen a medida real (DIN A3) los diarios que más se ajusten al perfil de sus usuarios.Este servicio permite obtener con inmediatez una copia exacta de la edición en papel de los diarios que se publican por todo el mundo.Se trata de un servicio de gran utilidad dirigido a un público muy diverso que permite ofrecer una visión multicultural de la sociedad. Las personas recién llegadas y los turistas pueden seguir la actualidad de su país y los estudiantes de idiomas pueden practicar la lengua que estudian.

Al lado de diaros como Washington Post, Le Monde, La Stampa o Frankfurter Allgemeine Zeitung los usuarios disponen de títulos como Clarín (Argentina), Tianjing Ribao (China), El Colombiano (Colombia), El Universo (Ecuador), Manila Times (Filipinas), De Telegraaf (Holanda), Prajavani (India), Jamaica Gleaner (Jamaica), Bussiness Recorder (Pakistán), Republica (Perú), Gazeta Prawna (Polònia), El Comercio (Perú) y 24 Chasa (Bulgària) entre otros. Listado de periódicos disponibles.

•Una página de recursos web que te servirá de ayuda a la hora de desenvolverte en nuestra provincia.
•Servicio de visitas guiadas (consultar en el tfno.: 945 18 19 44)
¿Dónde está?

Está situada en la primera planta de la biblioteca y todos los materiales que la integran son prestables. El fondo multicultural se identifica en el lomo de los libros con una flor multicolor.

publicado por http://www.alava.net

El Ayuntamiento de Vitoria-Gasteiz ha organizado una nueva edición de cursos de euskara para personas inmigrantes, dentro del programa AISA. GEl curso tiene una duración de 60 horas, distribuidas en 6 horas por semana entre el 25 de enero y 1 de abril.

El curso es una colaboración entre NORABIDE (servicio de acogida a la inmigración) y del servicio de euskara. La matrícula se puede realizar hasta el 13 de enero en NORABIDE (Adriano VI 9-11 B). La matricula es gratuita.

Euskaltzaindiaren 15. Jagon Jardunaldian ostiralean izango da, eta hauxe da gaia: Etorkinak eta euskara. Ostiralean izango da, hilak 20, Euskaltzaindiaren Bilboko egoitzan. Izena ematea libre da, baina azken eguna da osteguna 19, eta datu-orria hau bete behar da. Jardunaldian Unesco Etxeak eta Deustuko Unibertsitatearen Euskal Gaien Institutuak ere hartuko dute parte.

Egitaraua:

GOIZEKO SAIOA:

10:00-10:15. Lan-jarduna eta mintegian esku hartuko dutenen aurkezpena. Sagrario Aleman
10:15-10:45. “Inmigrazio berria, hizkuntza arazo berririk?” Moderatzailea: Manu Ruiz Urrestarazu. Hizlariak: Xabier Aierdi eta Erramun Osa
10:45-11:00. Elkarrizketa eta galderetarako tartea
11:00-11:40. “Helduen euskalduntzea eta etorkinak Ipar Euskal Herrian” Moderatzailea: Andres Iñigo. Hizlariak: Erramun Baxok eta Jean-Baptiste Coyos
11:40-12:00. Atsedenaldia
12:00-12:30. Euskera, XIII. Jagon Jardunaldietako hitzaldiak. Hedabideen aurrean aurkezpena
12:30-13:00. “Etorkinak, euskara eta hizkuntza aniztasun berria. Giza eskubideetatik sortutako zenbait hausnarketa”. Moderatzailea: Santiago Larrazabal. Hizlaria: Eduardo Javier Ruiz Vieytez
13:00-13:15. Elkarrizketa eta galderetarako tartea
ARRATSALDEKO SAIOA

16:00-17:30. Esperientzen aurkezpena. Moderatzailea: Andres Urrutia
16:00-16:25. “Haur etorkinen euskara: eskolaren eta inguru euskaldunaren eragina”. Hizlariak: Ibon Manterola eta Eider Lardizabal
16:25-16:50. “Etorri berriak nola hurbildu: Markina-Xemeingo esperientzia” Hizlaria: Iratxe Lasa
16:50-17:15. Sakanako esperientzia Hizlaria: Begoña Zestau Baraibar
17:15-17:30. Elkarrizketa eta galderetarako tartea
17:30-18:15. “Los programas de educación multilingüe: nuevo reto para la didáctica de las lenguas”. Moderatzailea: Itziar Idiazabal. Hizlaria: Joaquim Dolz
18:15-18:30. Elkarrizketa eta galderetarako tartea
18:30-18:40. Ondorioak eta saioaren bukaera. Andres Urrutia, Sagrario Aleman eta Erramun Osa
Informazio gehiago, hemen.

elkarteak.info El Servicio de Euskera del Departamento de Euskera, Cultura y Deportes de la Diputación Foral de Álava, ha diseñado una propuesta especial para facilitar el acercamiento y acceso al conocimiento del euskara para las asociaciones de personas inmigrantes establecidas en el Territorio de Álava.Consiste en ofrecer a las personas miembros de estas asociaciones cursos de euskera gratuitos. Se impartiría en los euskaltegis y serían clases diarias (3-5 horas).

Es una idea que ha surgido con la reflexión realizada en torno al Plan Foral de Inmigración y que tendrá continuidad en próximos años. Pero cabe la posibilidad de poderla utilizar durante este curso. Para ello habría que apuntarse lo antes posible, la matrícula acaba este mes de septiembre, aunque si se hace posteriormente siempre puede haber la posibilidad de integrarse en algún grupo existente o crear uno nuevo, si es preciso y posible.

Si tenéis alguna persona interesada, me podéis enviar un e-mail a esta dirección (alex@invesco-consulting.com) con el nombre y apellidos de la persona de la asociación que acudiría para nosotros poder transmitírselo al Servicio de Euskera.

Interesante entrevista a Leonard Orban, Comisario europeo de multilingüismo en la que afirma que “Se necesitan métodos positivos que animen a los adultos inmigrantes a aprender euskera, quizá estudios gratuitos” El comisario europeo de Multilingüismo apuesta porque todos los inmigrantes, no sólo los niños, “aprendan las lenguas de las regiones de acogida” y anima a los ciudadanos europeos a aprender al menos dos lenguas extranjeras: “en un mundo cada vez más global el inglés no es suficiente”

Urtero bezala, aurten ere gure seme-alabak zein eskolatan matrikulatu erabakitzeko unea iritsi zaigu gurasoei. Erabakia, zalantzarik gabe, garrantzi handikoa da eta Anitzak, Euskal Herritik kanpo etorritako pertsonek osatutako herri ekimenak, honen inguruan honako gogoeta hauek plazaratu nahi ditu.

Lehenengo eta behin, egun hegoaldean ezarritako eskola-hizkuntza ereduei gure kritika azaldu. Anitzak-en ezin dugu ulertu nola, bere burua demokratikotzat, aurrerakoitzat eta barne hartzailetzat daukan hezkuntza sistema batek, mantendu dezakeen eskola eskaintza segregatzaile eta diskriminatzaile bat, hizkuntza ereduen arabera banatuta. Banaketa honek, gainera, batere desiragarriak ez diren errealitateak sortu ditu gure eskola mapan. Eredu banaketa hau mantentzeko irizpide pedagogikoak zeintzuk diren jakin nahiko genuke. Tamalez, susmoa daukagu erabaki hau hartzerakoan gure seme-alaben hezkuntza interesetatik urrun dauden arrazoiei eman zaiela lehentasuna.

Honekin lotuta, duela hilabete batzuk, komunikabideen bidez, euren seme-alabak ama hizkuntzan eskolatuak izateko eskubidea, gazteleraz hain zuzen, aldarrikatzeko plataforma baten existentziaren berri izan genuen. Anitzak-ek jakin nahiko luke ea plataforma honek eskubide bera aitortzen digun Euskal Herrian bizi, eta ondorioz, hemengo herritar sentitzen garen guztioi, gure jatorrizko hizkuntza gaztelera ez izan arren. Esaterako, arabiar, errumaniar, galiziar edota portugaldar komunitateetako gurasoentzat ere hizkuntza hauetaz euren seme-alabak eskolaratzeko eskubidea, era sutsu berean, defendituko al duten ala ez?

Jakina, guk ere gure seme-alabek heziketan euren jatorrizko hizkuntzan eskolatzea egokiena litzatekeela pentsatzen dugu, Nazio Batuak bezalako hainbat erakundek gomendatzen duten moduan, baina, izan ere jabetzen gara, egun, ikasleriaren eta hizkuntzen aniztasuna hain zabal izanik hau ezinezkoa dela. Alde batetik, horretarako beharrezkoak liratekeen giza-baliabideak zein ekonomikoak lortzerik ez dagoelako (soilik kopuru handieneko komunitateei aukera hau emango balitzaie ere). Bestetik, lehen esan dugun bezala, nahiz eta baliabide nahikorik izan eskolak hizkuntzen arabera antolatzeko, egoera honek hezkuntza sistema segregatzaile batera eramango gintuzke., eta hau ez da batere gomendagarria,, historian zehar munduko hainbat tokitan ikusi den bezala. Finean, herri honetan denok elkarrekin bizi behar badugu, argi dago gure seme alabek ere elkarrekin ikasi behar dutela.

Ondorioz, jatorri eta hizkuntz ezberdinetako ikasleek elkarrekin ikas dezaten hautatzeak, eskola-hizkuntza zein izango den erabakitzera garamatza. Erabaki hau hartzeko, beste auzi batzuk albora utziz, gure ustez hezkuntza sistema orok bermatu beharko lukeen beste oinarrizko printzipio bati begiratu behar diogu. Aukera berdintasunaren printzipioari buruz ari gara hitz egiten. Printzipio honen arabera, eskolak bere ikasle guztiei aukera berdinak bermatu behar dizkie derrigorrezko eskolaldia bukatzerakoan. Hezkuntza sistemak ahalbidetzen badu ikasle batzuk gure lurraldean ofizialak diren bi hizkuntzetan gai izatea eta, aldiz, beste batzuk ez, aukera berdintasun printzipio hau urratzen ari da. Etorkizunari begira, eta ez bakarrik lan esparruari dagokionez, baizik eta giza-harreman, integrazioa eta gizarteratze esparruei dagokienez ere, zein ikaslek izango ditu aukera gehiago bizitzan, gazteleraz bakarrik hitz egiten duenak ala, gazteleraz gain, euskaraz ere adierazi eta komunikatzeko gai denak?

Gaur egun, eskolaldi bukaeran bi hizkuntzetan gaitasuna bermatzen duen aukera bakarra D eredua da, argi frogatuta geratu baita beste ereduek helburu honetan porrot egin dutela. Datuei begira, 2007-2008 ikasturtean, Euskadiko Autonomi Erkidegoan, ikasleen % 81 ikasgai gehienak euskaraz zituzten ereduetan zegoen matrikulaturik (3-5 urte artekoen kasuan kopuru hau % 93,3koa izanik). Aldiz, estatu espainoletik kanpo, batik bat Europa Batasunaz kanpotik, etorritako migratzaileen seme-alaben % 45a A ereduan zegoen matrikulatuta, % 27,8a B ereduan eta % 27,8a D ereduan. Ehuenko hauek are lazgarriagoak ziren Nafarroan, ikasle hauen % 99a G ereduan matrikulaturik, non, jada ondo dakigunez, euskara ez da azaltzen ezta ikasgai bezala ere. Errealitate honen aurrean gure galderak honako hauek dira: Zergatik Euskal Herriko bertako familien eta, nahiz eta kanpotik etorri (estatu espainoleko herri eta lurralde ezberdinetatik, batez ere), hemen urte gehiago daramaten eta, ondorioz bertako errealitatea hobeto ezagutzen duten familien seme-alabentzat ona dena, ez da hain ona, ordea, kanpotik datozen gainerako familientzat? Zer nolako informazio mota, eta nork helarazita, jasotzen dute familia hauek gehiengo nabari batek A eta G ereduen alde egin dezaten? Zer gertatuko da, urte batzuk barru, haur eta ume hauek lan merkatuan txertatu orduko, aurreikuspenen arabera gero eta lan gehiagorako ezinbesteko baldintzatzat hartuko den euskara ezagupenik ez badute betetzen? Nor izango da ezjakintasun honek, lan-mailan eta maila sozialean, sortarazi dakizkiekeen kalte eta arazo guztien erantzule?

Pertsona hauek bakarrik aldi labur baterako daudela eta epe motz batean, euren migrazio proiektuarekin jarraituz, Euskal Herritik alde egingo dutela argudiatzea ezin da onartu aitzaki gisa, inondik ere. Esperientziak argi eta garbi erakusten digu, hasiera batean denbora motz baterako etorritako pertsona asko, azkenean, betirako geratzen garela harrera-herrietan bizitzen. Hala ere, aldeko eta kontrako faktoreak baloratuz gero, segur aski hobe da hilabete batzuk eman hizkuntza bat ikasten, nahiz eta gero ikasitakoa erabiltzeko aukerarik sekulan ez izan, nonbaiten geratu, bertan hazi eta bertan bizi, toki horretako hizkuntza jakin gabe baino. Gainera, gure kezka azalduko bagenu egunerokotasunean batere baliagarriak ez diren eta, gure bizitzan zehar, inoiz erabiliko ez ditugun eskolan ikasitako edukiengatik, egungo curriculumari oso berirakurketa kritiko eta sakon bat egin beharko genioke.

Hau dela eta, Anitzak-en aldetik, animatu nahi zaituztegu zuen seme-alabak D ereduan matrikulatzeko, hau baita, ezbairik gabe, besteen baldintza berdinetan euren etorkizuna bermatzeko modurik onena. Bigarren hizkuntzen jabetze-prozesua erlatiboki erreza izaten da edade hauetan eta, egungo teoria psikolinguistikoek onartzen duten moduan, baliabide eta tresna egokiekin, gure seme-alabek hiruzpalau hizkuntza batera ikas ditzakete honek, euren garapen kognitibo eta euren formazioan, inongo arazorik sortu gabe.

Era berean, beste hizkuntzen ikaste- eta jabetze-prozesu horretan, gure seme-alabei laguntzeko modurik onena,, familiaren arteko harremanetan norbere jatorrizko hizkuntzaren erabilpena sustatzea biziki gomendatzen dizuegu. Izan ere, ama hizkuntza zenbat eta hobeto menperatu, gero eta errazago izango da besteak ikastea.

Edonola ere, eta bukatzeko, epe motzean egungo hizkuntza ereduen sistema gainditu eta, denon artean, benetako eskola barne hartzailea eta partehartzailea eraikitzeko gauza izan gaitezen espero dugu. Eskola eredu bat non, Euskal Herri osoaren hizkuntza propioa den euskaraz gain, egun herri honetan elkarrekin bizi diren gainontzeko hizkuntza guztiek, gaztelerak eta frantsesak ez ezik (azken finean, bi hizkuntza hauen egoera hegemonikoa beraien presentzia, transmisioa eta prestigioaren bermea da), arabiarrak, galiziarrak, tamasigh-ek, quechuak, errumanierak, wolof-ek, urduk eta beste abar luze batek, merezi duten tokia, trataera era balorazioa izango duten. Hau izango baita tresnarik onenenetako bat norberaren berezko izaera balioesteko, eta ikasle guztien, auto-estima eta konfiantza sustatu eta sendotzeko, familien jatorria zein den berdin izanik. Eskola eredu bat non, esaterako, curriculumen ingelesa eta alemaneraren gaurko atzerriko hizkuntzen eskaintzari, gure hiri eta herrietako komunitate erreferentzialenen eta handienen hizkuntzak gehituko zaizkion, hizkuntza hauek ikasteko aukera ikasle guztiei zabalduz, komunitate horietakoak ez izan arren, modu honetan, gure jendartearen bizikideen arteko ezagutza, eta aitortzarako urrats sendoen bitartez bideak irekiz.

Andrea, Markos Nanclares y Carol Canto
Anitzak Ekimena
Euskalherria.info webguenan argitaratua.

Eusko Jaurlaritzaren Aisa programan 1.788 etorkin hasi dira euskara ikasten azken lau urteetan Etorkinek euskaraz ikasteko eta euskal kulturan murgiltzeko helburuz sortu zen Aisa programa, eta orain hitzarmena berritu dute Eusko Jaurlaritzako Kultura Sailak eta Gizarte Gaietarako Sailak eta HABE Helduen Alfabetatze eta Berreuskalduntzerako Erakundeak. Akordioaren arabera, HABEk 70.000 euro jarriko ditu aurten, eta Eusko Jaurlaritzako Immigrazio Zuzendaritzak beste 70.000 euro; Aisa programak 140.000 euro jasoko ditu, hortaz, martxan den ikasturtean. Aurreko urteetan 120.000 euro jaso ditu etorkinak euskalduntzeko programak, HABEk eta Immigrazio Zuzendaritzak 60.000 eurona jarri izan dituztelako, urtero. Euskaraz ikasteko etorkinen eskaria handitzen ari dela adierazi dute Aisa programaren arduradunek.

«Programa horrekiko gure konpromisoa indartzea erabaki dugu, aurrekontua handituz», jakinarazi du Eusko Jaurlaritzako Gizarte Gaietarako sailburu Javier Madrazok. Hitzarmena berritu eta hiru urteko lanaren balantzea egin zuten atzo Eusko Jaurlaritzako Kultura sailburu Miren Azkaratek eta Madrazok. «Badakigu bidea hau dela: euskararako eta euskal kulturarako bidea erraztea etorkin helduei», adierazi du Azkaratek.

Araba, Bizkai eta Gipuzkoara bizitzera iristen diren kanpotarrei «bi hizkuntzatan adierazten den kultura bat duen herri batera etorri direla adierazteko» sortu zen, 2005eko abenduan, Aisa programa, Azkarateren esanetan. Programaren helburua zen «bai erdaraz, bai euskaraz adierazten den kultura horretara eta bi hizkuntza hauetara hurreratzeko erraztasunak ematea». Horretarako, euskaltegiek eman ohi dituzten ikastaroetara sartu aurretik, etorkinentzako «girotze edo prestatze ikastaroak» izateko asmoz sortu ziren Aisa programako ikastaroak, eta helburua bete dute, Azkarateren ustez.

Etorkinek euskaraz ikasteko ikasmateriala prestatzen hasi zen HABE 2003an, eta hurrengo urtean lehen probak egin zituzten. Bederatzi ikastaro antolatu zituzten, 100 ikaslerekin. Probak ontzat emanda, 2005eko abenduan abiatu zituzten Aisa ikastaroak. Urte hartan 32 talde izan ziren, 325 ikaslerekin. 2006an, 27 ikastaro eta 353 ikaslek eman zuten izena. 2007an gora egin zuen eskariak, eta 45 ikastaro eta 418 ikasle izan ziren. Iaz, 49 ikastaro egin ziren, eta ikasle kopurua ere handitu zen: 582 izan ziren. Lehen ikastarotik, hortaz, 1.788 etorkinek izen eman dute ikastaroetan.

Gehienak amerikarrak dira

Iaz Aisa ikastaroetan izen eman zuten gehienak amerikarrak izan ziren: %65. «Batez ere Erdialdeko Amerikakoak eta Hego Amerikakoak dira», Azkarateren arabera. Gainerakoen artean, %15 europarrak dira, Europa erdialdekoak batik bat, baina asko portugesak direla jakinarazi dute. Beste %15 afrikarrak dira, magrebtarrak gehienbat. Guztira, 54 herrialdetako ikasleak daude Aisa ikastaroetan.

Etorkinen artean, gaztelaniaz ez dakitenek hizkuntza hori ikasteko joera dute, euskara ikasi baino lehen. Madrazok nabarmendu du Aisako ikasleen %65ek badakitela gaztelaniaz. Baina aipagarri deritzo hirutik batek ez dakiela gaztelaniaz eta, hala ere, euskara ikasteari ekin diola Aisa ikastaroetan.

Ez dago jakiterik Aisa programako ikastaroak amaitzen dituzten ikasleetatik zenbatek jarraitzen duten euskaltegian, ohiko ikastaroren bat egiten. Etorkinak asko mugitzen dira herri batetik bestera, HABEko zuzendari Joseba Erkiziaren esanetan: «Oso zaila da datu zehatza jakitea». Hala ere, euskaltegien sare orokorrean, 2001etik, etorkinen kopurua hirukoiztu egin dela nabarmendu du Erkiziak. 2001-02ko ikasturtean 476 etorkin zeuden euskaltegietan euskara ikasten. 2008-09ko ikasturtean 1.600 izango dira.

Kultura Sailak, HABEren bidez, laguntzen duen arren, Immigraziorako Euskal Planaren barruan kokatzen da Aisa programa. «Gure hizkuntza jakitea faktore garrantzitsua da Euskadin erroldatuta dauden etorkinak integratzeko», Madrazoren esanetan. Aisa programaren balioa nabarmendu du Madrazok, baina kanpotarren jatorrizko hizkuntzak gorde behar direla ohartarazi du: «Gure jatorrizko hizkuntzak, euskara eta gaztelania, ezagutzea bezain garrantzitsua da beren jatorrizko hizkuntza eta kultura ez galtzea». Horretarako, Gizarte Gaietarako Sailak eta Immigrazio Zuzendaritzak hainbat programa eta ekimen sustatzen dituztela jakinarazi du sailburuak.

Aisa ikastaroetan 60 orduko bi modulu ematen dira: Aisa 1 eta Aisa 2. Taldeak osatzeko, gutxienez 6 lagun behar dira, eta gehienez 18. Baldintza bakarra da etorkin helduak izatea; udalek edo euskaltegiek eska dezakete ikastaroak antolatzeko.

Berria-tikan
Deia titula El alumnado inmigrante en los euskaltegis se ha triplicado en ocho años